Observa(s)tory

Od mojej pierwszej wizyty w Turcji minęło już kilka lat i dlatego przyszedł czas, żeby opowiedzieć o stałych mieszkańcach tego kraju, czyli bezpańskich kotach i psach, których pełno na ulicach chociażby Stambułu.    Nie jestem miłośniczką zwierząt domowych. Nie ufam zwierzętom, boję się ich i chyba to się nigdy nie zmieni. Niestety, funkcjonowanie w takim mieście jak Stambuł, niesie za sobą konieczność przyzwyczajenia się do kotów i psów, które są wszędzie. Jak tak patrzę na niektóre, to aż żal ściska. Wygłodniałe, bezdomne, młode, stare, zmęczone, spragnione – jednym słowem najróżniejsze. Chodzą po ulicach w blasku zachodzącego słońca, lub wygrzewają się w kilkudziesięciostopniowym upale. Nie widziałam jeszcze, żeby kogoś zaatakowały, ale zapewne takie zdarzenie miało miejsce, co wnoszę z liczby zwierząt i liczby ludzi (ludzi a może też „zwierząt” tylko dwunożnych?)... Niedawno tureckie media pokazywały pijaną/naćpaną kobietę, która kopała koty mieszkaj...

Wbrew polskiej rzeczywistości i temu, co dzieje się w PKP, kocham jeździć pociągiem. Moja przygoda z koleją rozpoczęła się w dzieciństwie i trwa nadal. W pociągach spędziłam naprawdę dużo czasu. Zdążyłam się przyzwyczaić i dlatego nie straszne mi opóźnienia, ścisk czy niemili konduktorzy, ale owszem, wolałabym podróżować wygodniej. Moje uczucie do pociągów spowodował, że męczyłam swojego faceta o wycieczkę szybkim pociągiem jeszcze zanim odbył się próbny kurs. :) Pociąg krąży na trasie Stambuł-Eskisehir-Ankara. Skromna droga póki co, ale podobno wkrótce mają zostać otwarte nowe połączenia. W każdym razie, od pewnego czasu można już kupować bilety on-line. Początkowo była taka możliwość na 3 dni przed wyjazdem, ale teraz nie ma już takiego limitu. Kupiliśmy więc nasze dwa tygodnie wcześniej i zapłaciliśmy 35TL za osobę w dwie strony (normalnie bilet w dwie strony dla jednej osoby kosztuje około 90TL). Okazja niesamowita i z tym większą przyjemnością udaliśmy się w drogę. :) Jechaliśm...

Ludzie tworzyli legendy, żeby wytłumaczyć sobie powstanie czegoś lub w pewien sposób "oswoić" historię i sprawić, że stała się ona bardziej baśniowa, tajemnicza, romantyczna. Dziś opowiem Wam pierwszą legendę związaną z Kiz Kulesi (Wieżą Dziewicy). Opowiada ona o powstaniu charakterystycznego stambulskiego budynku umieszczonego na wyspie cieśniny Bosfor. W czasach, kiedy w Turcji panowali sułtani zdarzyła się jednemu z nich pewna historia. Otóż poznał on swoją bolesną przyszłość. Dokładnie nie wiadomo, jak do tego doszło. Część źródeł mówi o przepowiedni starego nauczyciela, inne - o śnie, a jeszcze inne o wyroczni. Przepowiednia mówiła o córce sułtańskiej. Kiedy ta skończy 18 lat, umrze od ukąszenia węża. Troskliwy ojciec długo szukał sposobu, żeby temu zapobiec i odwrócić tragiczny los swojego dziecka. Pewnego dnia wpadł na pomysł wybudowania wieży na wyspie oddalonej od lądu. Jego zdaniem taka lokalizacja uniemożliwiłaby pojawianie się węża w pobliżu jego ukochanej córki...

Wbrew temu, co pisze się o tureckim kinie, ja z uporem maniaka oglądam każdy turecki film jaki uda mi się znaleźć. Widziałam wiele historii z lat 70. czy 80., ale dziś chcę opowiedzieć Wam o prawdziwej perełce z roku 2011. Po 2005 roku tureckie kino odżyło i nie kręci się już banalnych historii o przystojnych mężczyznach, którzy zdobywają serca prostych, ale za to pięknych dziewcząt. A zatem dziś melodramat pt. „ Aşk Tesadüfleri Sever ”.  Jest to historia nie tylko o miłości, ale przede wszystkim o przeznaczeniu, które może być naszym przyjacielem albo wrogiem. Film daje dowód na to, że żadna miłość nie jest wstanie uchronić nas przed naszym losem. Brzmi to trochę jak założenie rodem z greckiej tragedii, ale trzeba przyznać, że coś w tym jest. Pytanie tylko, na ile wierzymy w przeznaczenie…         Akcja filmu rozpoczyna się w sierpniu 1977 roku w Ankarze, kiedy dwie kobiety w ciąży zostają zawiezione przez swoich mężów do szpitala. Mąż jed...

Przystanek – Kadıköy!                  Kadikoy to pierwsze miejsce, do którego się udaję po przylocie do Turcji i ostatnie, które odwiedzam przed wylotem. Niektórzy powiedzą, że nie ma w nim nic szczególnego, że jest podobne do tysiąca innych miejsc w Stambule, ale ja uważam, że to jest trochę tak jak z miłością. Są miliony mężczyzn/kobiet na świecie, niektórzy/niektóre są podobni/podobne do siebie, ale naprawdę kocha się tylko jednego/jedną. Przeważnie… :) Dziś o dzielnicy przyjaznej, nowoczesnej, ale wciąż tętniącej orientalnym życiem Turcji.      Na początek legenda     Wszystko, co związane z dzielnicą Kadikoy (685r. p.n.e.), zawdzięczamy Byzasowi – synowi greckiego króla Nisosa i założyciela Bizancjum (667r. p.n.e.). Zgodnie z opowiadaną historią, pewnego dnia Byzas wybrał się do wyroczni, żeby poznać swoją przyszłość. Wyrocznia nakazała mu wybudowanie nowej k...

  Kliknij "Lubię to" na mojej stronie na fb i bądź na bieżąco. Zapraszam! :) https://www.facebook.com/benkonukdegilim        

W ogóle nie mam dziś ochoty na pisanie o jedzeniu,   ale ten post był zaplanowany już wcześniej i dlatego dziś będziecie mogli przeczytać o tym, jak pokochałam coś, czego wcześniej nienawidziłam. Kebab (tr. kebap) – bardzo popularne jedzenie sprzedawane powszechnie w Polsce, które najczęściej nie ma nic wspólnego z kebabem tradycyjnym. W naszym kraju składa się z wielkiej buły (bądź placka), w którą wsadzone są warzywa (surówki), mięso oraz wszelkiej maści dziwne sosy (widziałam: keczup, musztardę, sos czosnkowy…). Polacy sosy lubią i kiszoną kapustę też, to i polski kebab im smakuje. Cóż, przejęliśmy coś od kogoś i dostosowaliśmy do swoich potrzeb. Nie jest jednak tak źle jak piszę, bo można znaleźć w Warszawie miejsca, gdzie uda nam się spróbować czegoś bardzo podobnego do oryginału. Niestety, można je policzyć na palcach jednej ręki. No, to teraz trochę kulinarnej teorii.     W Turcji też znajdziemy kebaba w bułce/placku, ale jego nazwa to doner kebap . ...